Weneryczne limfogranuloma - jaki rodzaj choroby, objawy i leczenie

Lymphogranuloma wenerniowa (lub choroba Nicola-Favre'a, czwarta choroba weneryczna) jest chorob─ů zaka┼║n─ů wywo┼éan─ů przez liczne chlamydie (Chlamydia trachomatis typy L1, L2, L3). Jest przenoszony drog─ů p┼éciow─ů i towarzyszy mu pojawienie si─Ö owrzodzenia narz─ůdów p┼éciowych. Choroba ta nie jest szeroko rozpowszechniona i wyst─Öpuje cz─Ö┼Ťciej u m┼éodych ludzi w wieku 20-30 lat. Chlamydia trachomatis nie jest przyczyn─ů rozwoju takiej choroby przenoszonej drog─ů p┼éciow─ů, jak chlamydia, poniewa┼╝ ta infekcja jest wywo┼éywana przez inne rodzaje chlamydii. Porozmawiajmy o symptomach i re┼╝imie leczenia wenerycznego limfogranuloma.

Lymphogranuloma weneryczna wyst─Öpuje cz─Ö┼Ťciej w┼Ťród mieszka┼äców wschodniej i zachodniej Afryki, Indii, Azji Po┼éudniowo-Wschodniej i Ameryki Po┼éudniowej. Na terenie pa┼ästw europejskich i Rosji wykrycie takiej infekcji jest rzadkie i jest spowodowane "importowanymi" przypadkami.

Jak mo┼╝esz si─Ö zarazi─ç?

Ta patologia przenoszona jest g┼éównie przez p┼ée─ç.

Infekcja czynnikiem wywo┼éuj─ůcym weneryczne powi─Ökszenie w─Öz┼éów ch┼éonnych w wi─Ökszo┼Ťci przypadków odbywa si─Ö poprzez kontakt seksualny - pochwowy, doustny lub analny. Chlamydia trachomatis przenika przez uszkodzenie skóry lub b┼éon ┼Ťluzowych, a nast─Öpnie infekuje w─Öz┼éy ch┼éonne i naczynia krwiono┼Ťne, powoduj─ůc reakcj─Ö zapaln─ů.

W niezwykle rzadkich sytuacjach czynnik wywo┼éuj─ůcy chorob─Ö przenoszony jest poprzez kontakt z domem. Na przyk┼éad w przypadkach, gdy chory i zdrowy cz┼éowiek u┼╝ywa tych samych akcesoriów k─ůpielowych lub produktów do higieny intymnej.


Objawy

Objawy limfogranulom wyst─Öpuj─ů 3-12 dni po zaka┼╝eniu. W przebiegu choroby wyst─Öpuj─ů trzy etapy.

Etap I

Po zaka┼╝eniu w obszarze zaka┼╝enia pojawia si─Ö ma┼éa grudka lub krosta, która nie powoduje ┼╝adnego bólu, ale mo┼╝e przekszta┼éci─ç si─Ö w erozj─Ö (owrzodzenie p┼éon─ůce). W przeciwie┼ästwie do wrzodu syfilitycznego ma obrz─Ök zapalny. Jego rozmiar mo┼╝e si─Öga─ç 1-3 cm.

U m─Ö┼╝czyzn taka zmiana mo┼╝e by─ç zlokalizowana w kilku cz─Ö┼Ťciach cia┼éa:

  • og┼éowie;
  • g┼éowa lub cia┼éo pr─ůcia;
  • szyi penisa;
  • moszna.

U kobiet miejsce zaka┼╝enia znajduje si─Ö na takich cz─Ö┼Ťciach cia┼éa:

  • zw─Ö┼╝enie warg;
  • srom;
  • tylna warga szyjki macicy;
  • tylna ┼Ťciana pochwy.

P─Öcherzowate owrzodzenie leczy si─Ö w ci─ůgu tygodnia, a je┼Ťli nie znajduje si─Ö na widocznych cz─Ö┼Ťciach cia┼éa lub pacjent jest nieuwa┼╝ny na stan swoich genitaliów, jej obecno┼Ť─ç mo┼╝e pozosta─ç niezauwa┼╝ona.W tym czasie chorobie mo┼╝e towarzyszy─ç pojawienie si─Ö wydzieliny z szyjki macicy (u kobiet) lub cewki moczowej (u m─Ö┼╝czyzn).

Przy niestandardowym kontakcie seksualnym - analnym lub doustnym - pierwsze ognisko tej choroby mo┼╝na zlokalizowa─ç w odbytnicy, na powierzchni j─Özyka lub palców.

Pod koniec etapu I w─Öz┼éy ch┼éonne pacjenta zaczynaj─ů rosn─ů─ç, zlokalizowane w pobli┼╝u miejsca zaka┼╝enia. Mog─ů to by─ç pachwinowe, udowe, adrezyjne, pod┼╝uchwowe lub szyjne w─Öz┼éy ch┼éonne.

Etap II

3-4 tygodnie lub 2 miesi─ůce po pojawieniu si─Ö ogniska pierwotnego zaka┼╝enia - owrzodzenie opryszczkowe - rozpoczyna si─Ö drugi etap choroby, któremu towarzysz─ů stany zapalne i ból w w─Öz┼éach ch┼éonnych ko┼Ťci udowej i / lub pachwinowej. Weneryczna lymphogranuloma rozwija si─Ö do zapalenia w─Öz┼éów ch┼éonnych, poniewa┼╝ zainfekowane makrofagi przenikaj─ů do w─Öz┼éów ch┼éonnych wraz z przep┼éywem limfy. Ich kolor mo┼╝e ró┼╝ni─ç si─Ö od ró┼╝owego do niebieskawo-czerwonego. Pod wp┼éywem infekcji wzrastaj─ů, staj─ů si─Ö bolesne, mog─ů si─Ö ze sob─ů ┼é─ůczy─ç, tworz─ůc dymienice.

U niektórych pacjentów p─Öcherzyki s─ů otwarte i wylewa si─Ö ┼╝ó┼éta ropa,ale w wi─Ökszo┼Ťci - lecz─ů si─Ö bez komplikacji lub post─Öpu w przewlek┼éych przetokach - patologicznych kana┼éach, przez które uwalniana jest p┼éynna masa z zainfekowanego w─Öz┼éa ch┼éonnego.

W niektórych przypadkach "znak bruzdy" pozostaje na ciele pacjenta, wywo┼éany wzrostem w─Öz┼éów ch┼éonnych ko┼Ťci udowej i pachwinowej. Czasami infekcja mo┼╝e rozprzestrzeni─ç si─Ö na inne narz─ůdy miednicy lub wej┼Ť─ç do nerek, p┼éuc, w─ůtroby, ko┼Ťci i stawów.

W przypadku zmian w odbytnicy pacjent ma objawy zapalenia odbytnicy. Wyra┼╝aj─ů si─Ö one w pojawieniu si─Ö bólu pleców lub krocza, obrz─Öku w odbycie, dreszczy, wy┼éadowa┼ä w odbytnicy i bólu podczas defekacji.

W stadium II choroby, procesy zapalne wyst─Öpuj─ůce w organizmie mog─ů powodowa─ç nast─Öpuj─ůce objawy:

  • wzrost temperatury do liczby podgor─ůczkowych;
  • bóle g┼éowy;
  • s┼éabo┼Ť─ç;
  • zmniejszona tolerancja na stres;
  • ból mi─Ö┼Ťni i stawów;
  • zmniejszony apetyt;
  • utrata masy cia┼éa.

Etap III

 

Ten etap wenerycznej limfogranulomatozy wyst─Öpuje w postaci zespo┼éu genitoanorektalnego. Zapalenie odbytnicy, rozwijaj─ůce si─Ö w drugiej fazie choroby, przekszta┼éca si─Ö w ropie┼ä oko┼éotny.W wyniku tego ropnego procesu w obszarze odbytnicy powstaj─ů zw─Ö┼╝enia, przetoki i zw─Ö┼╝enia. Takie zmiany prowadz─ů do powstania w─Öz┼éów ch┼éonnych, które s─ů podobne do hemoroidów. W przypadku braku szybkiego leczenia zmiany patologiczne powoduj─ů powstawanie du┼╝ej liczby przetok, blizn i zw─Ö┼╝e┼ä. W wyniku tego zaniedbanego wariantu przebiegu choroby u pacjenta rozwija si─Ö s┼éoniowacizna (s┼éoniowacizna) warg sromowych, a wej┼Ťcie do pochwy jest zw─Ö┼╝one.

Przebieg choroby jest nieprzewidywalny i towarzyszy mu pocz─ůtek remisji. W rzadkich przypadkach weneryczna lymphogranuloma prowadzi do uk┼éadowych zmian i powoduje nast─Öpuj─ůce komplikacje:

  • zapalenie stawów;
  • zapalenie p┼éuc;
  • perihepatitis;
  • choroby zapalne oka;
  • uszkodzenie serca;
  • aseptyczne zapalenie opon mózgowych.

Diagnostyka

Rozpoznanie wenerurystycznego limfogranulomu na podstawie obrazu klinicznego i obowi─ůzkowego przes┼éuchiwania pacjenta o mo┼╝liwym stosunku seksualnym z mieszka┼äcami krajów, w których choroba jest powszechna, nie pozwala na postawienie dok┼éadnej diagnozy, poniewa┼╝ jej objawy s─ů podobne do wielu innych chorób (rak odbytnicy, ki┼éa , zapalenie odbytu, gru┼║lica skóry, limfogranulomatoza, mi─Ökki trzustka).Aby dok┼éadna diagnoza wymaga┼éa testów laboratoryjnych, aby zidentyfikowa─ç czynnik sprawczy tej choroby wenerycznej.

Diagnostyka laboratoryjna mo┼╝e obejmowa─ç takie techniki:

  • badanie mikroskopowe ropnych wymazów z barwieniem wed┼éug Romanowskiego-Giemsy;
  • ELISA do wykrywania przeciwcia┼é przeciwko Chlamidia Trachomatis;
  • reakcja wi─ůzania wi─ůzania w sparowanych surowicach;
  • ELISA z u┼╝yciem przeciwcia┼é monoklonalnych (metoda alternatywna);
  • Metoda PCR (metoda alternatywna).

Leczenie

Leczenie wenerycznych guzków limfatycznych powinno rozpocz─ů─ç si─Ö tak wcze┼Ťnie, jak to mo┼╝liwe i tylko pod nadzorem wenerologa. Wykorzystanie technik ludowych w leczeniu tej choroby jest niedopuszczalne.

Plan leczenia zawsze obejmuje przyjmowanie antybiotyków, które mog─ů wp┼éywa─ç na patogen. We wczesnych stadiach choroby ich stosowanie daje dobry wynik.

Antybiotyki stosowane w leczeniu wenerycznych guzków limfatycznych:

  • Doksycyklina (Doxal, Apo-Doxy, Unidox-Soluteb, Vibramitsin, Medomycin);
  • Erytromycyna (Erytromycyna-Teva, Erytromycyna Ratiopharm, Fosforan erytromycyny).

Erytromycyna jest alternatywnym lekiem do leczenia tej wenerycznej choroby. Jest stosowany w leczeniu kobiet w ci─ů┼╝y.

Antybakteryjne ma┼Ťci i leki przeciwdzia┼éaj─ůce bliznom s─ů stosowane w celu wyeliminowania lokalnych objawów. Kiedy pojawiaj─ů si─Ö dymy, aspiracja ich zawarto┼Ťci odbywa si─Ö z pó┼║niejszym odwadnianiem. W przysz┼éo┼Ťci doksycyklin─Ö stosuje si─Ö w leczeniu, które najbardziej skutecznie wp┼éywa na patogen.

Na tle takiego etiotropowego leczenia stosuje si─Ö leki stymuluj─ůce uk┼éad odporno┼Ťciowy - immunomodulatory. Ponadto plan leczenia obejmuje objawowe ┼Ťrodki ┼éagodz─ůce ból.

W zaawansowanych przypadkach mo┼╝na zastosowa─ç ró┼╝ne techniki chirurgiczne w leczeniu powik┼éa┼ä i ropni. W takich przypadkach pacjent mo┼╝e potrzebowa─ç pomocy chirurgów: proktologa, ginekologa, laryngologa.

Wszyscy partnerzy seksualni, którzy mieli kontakt z pacjentem w ci─ůgu 30 dni poprzedzaj─ůcych pierwsze objawy, powinni by─ç leczeni. Zako┼äczenie wizyty kontrolnej u lekarza jest mo┼╝liwe dopiero po zlikwidowaniu wszystkich objawów choroby.

Prognozy

Na pocz─ůtku leczenia w pierwszym etapie pe┼éne odzyskanie pacjenta z wenerycznym powi─Ökszeniem w─Öz┼éów ch┼éonnych jest mo┼╝liwe w 100% przypadków. Widzenie lekarza na III etapie tej choroby rzadko ko┼äczy si─Ö ca┼ékowitym wyleczeniem.

Z którym lekarzem si─Ö skontaktowa─ç

Wraz z pojawieniem si─Ö owrzodze┼ä na skórze lub b┼éonie ┼Ťluzowej, a tak┼╝e wzrostu i bólu w─Öz┼éów ch┼éonnych, nale┼╝y skontaktowa─ç si─Ö z wenerologiem. Pó┼║ne leczenie mo┼╝e spowodowa─ç powa┼╝ne komplikacje, które s─ů trudne do leczenia. Aby odró┼╝ni─ç weneryczne limfagranulomy od innych chorób, nale┼╝y skonsultowa─ç si─Ö ze specjalist─ů chorób zaka┼║nych i proktologiem. Czasami potrzebny jest onkolog. Ginekolog mo┼╝e zapewni─ç istotn─ů pomoc w diagnozowaniu choroby. Przy lokalizacji zmian w jamie ustnej i gardle potrzebna jest pomoc specjalisty laryngologa.

Lekarz specjalistyczny "Moskiewski lekarz" mówi o ziarniniakach wenerycznych:

Zostaw Sw├│j Komentarz