Top 10 najcz臋stszych fobii

Ka偶dy z nas zna takie uczucie jak strach, a wed艂ug psychologów jest to zupe艂nie normalne i osobliwe uczucie do osoby. To l臋ki budz膮 w nas instynkty samozachowawcze i pozwalaj膮 nam unikn膮膰 wielu najniebezpieczniejszych k艂opotów. Jednak w niektórych przypadkach, pod wp艂ywem ró偶nych czynników, strach staje si臋 przero艣ni臋ty i rozwija si臋 w fobi臋, która w pewnych okoliczno艣ciach towarzyszy pojawieniu si臋 uporczywo艣ci, wyra藕no艣ci i braku logicznego wyja艣nienia strachu.

Wed艂ug niektórych danych z fobii, a oko艂o 100% jest znanych ich wspó艂czesnej medycynie, oko艂o 9% osób w wieku powy偶ej 18 lat cierpi, a oni, cho膰 nie s膮 chorob膮, s膮 w stanie zapewni膰 znaczne niedogodno艣ci w 偶yciu codziennym. W tym artykule przedstawimy ci dziesi臋膰 najcz臋stszych fobii i podnios臋 zas艂on臋 nad przyczynami ich wyst膮pienia.

Fobia numer 2 - l臋k przed dentystami lub dentofobi膮

Dentophobia (lub stomatophobia) jest niepokonany i paniczny strach, który jest spowodowany potrzeb膮 leczenia stomatologicznego. Osoba cierpi膮ca na tak膮 fobi臋 woli znie艣膰 nawet najsilniejszy ból z臋ba: bierze 艣rodki przeciwbólowe, aby leczy膰 i samoleczenia, ale nie chodzi do gabinetu lekarskiego.Nosiciele dentofobii s膮 leczeni w klinice dentystycznej tylko w bardzo ci臋偶kich przypadkach.

Jednoznaczny powód rozwoju stomatofobii nie jest jeszcze znany. Czynniki przewiduj膮ce pojawienie si臋 takiego l臋ku przed wizyt膮 u dentysty w przewa偶aj膮cej wi臋kszo艣ci przypadków s膮 znacz膮cymi do艣wiadczeniami psychicznymi, które wyst臋puj膮 po negatywnej stresuj膮cej sytuacji w dzieci艅stwie podczas wizyty w gabinecie stomatologicznym lub po dramatycznej zmianie stylu 偶ycia (przeniesienie, utrata bliskiej osoby lub rozwód, d艂ugotrwa艂y stres) . Innym powodem pojawienia si臋 dentofobii mo偶e by膰 niech臋膰 osoby do demonstrowania zewn臋trznemu godnemu ubolewania stanu z臋bów.

Oprócz tych najcz臋stszych czynników prowokuj膮cych, rozwój dentofobii mo偶e by膰 spowodowany nast臋puj膮cymi przyczynami:

  • niski próg bólu;
  • choroba psychiczna;
  • obecno艣膰 negatywnych do艣wiadcze艅 w leczeniu z lekarzami o innych specjalno艣ciach i przeniesienie tej sytuacji na dentystów;
  • 艣wiadomo艣膰 braku mo偶liwo艣ci kontrolowania procesu leczenia i poczucia bezradno艣ci;
  • negatywne opinie na temat leczenia dentystów w mediach;
  • charakterystyczne cechy bólu z臋ba (jego szczególna intensywno艣膰 i ostro艣膰).

Charakterystyczn膮 cech膮 dentofobii od zwyk艂ego podniecenia przed wizyt膮 w gabinecie stomatologicznym jest l臋k paniki, którego nie mo偶na pokona膰 zwyk艂ym wysi艂kiem woli. Powstaje nawet z samej my艣li bycia leczonym przez dentyst臋.

Przy zwyk艂ym l臋ku, który pojawia si臋 podczas my艣lenia o 膰wiczeniu, osoba jest w stanie wzi膮膰 w swoje r臋ce, uspokaja si臋, wchodzi w kontakt z lekarzem, a jego do艣wiadczenia wyparowuj膮. Gdy dentophobia próbuje skontaktowa膰 si臋 z lekarzem nie dzia艂a, osoba, wr臋cz przeciwnie, szczepi, a przeprowadzenie procedur dentystycznych staje si臋 niemo偶liwe. Mo偶e "broni膰 si臋" przed lekarzem za pomoc膮 r膮k, p臋dzi膰 dooko艂a biura lub wykazywa膰 agresj臋.

Pierwsze oznaki dentofobii powinny sta膰 si臋 powodem do znalezienia sposobów rozwi膮zania tego problemu, poniewa偶 próchnica mo偶e powodowa膰 rozwój zapalenia miazgi, zapalenia oz臋bnej i ca艂kowitego próchnicy z臋bów, a powik艂ania powoduj膮ce te choroby maj膮 niszcz膮cy wp艂yw na inne narz膮dy i uk艂ady (patologie serca, laryngologiczne - narz膮dy, astma oskrzelowa, reumatyzm itp.).

Mo偶esz pozby膰 si臋 dentofobii, odwo艂uj膮c si臋 do psychologa lub psychoterapeuty.Leczenie w takich przypadkach mo偶e by膰 d艂ugotrwa艂e (jego czas zale偶y od zaniedbania procesu fobii). Polega na prowadzeniu kursów terapii lekowej, polegaj膮cych na przyjmowaniu leków przeciwdepresyjnych serotinoselektivnyh oraz psychoterapii ukierunkowanej na prac臋 wyja艣niaj膮c膮 i edukacyjn膮 oraz na "perswazj臋" dentophobe.

Fobia 鈩4 - l臋k wysoko艣ci lub akrofobia

Acrophobia to strach paniki, spowodowany odczuciami dyskomfortu przestrzennego na wysoko艣ci, spowodowanymi zaburzeniami równowagi i zaburzeniami psychicznymi, któremu towarzyszy pojawienie si臋 szeregu nieprzyjemnych objawów psychicznych i fizjologicznych.

Osoby cierpi膮ce na t臋 fobi臋 s膮 przera偶one, nawet gdy znajduj膮 si臋 na ma艂ej wysoko艣ci, bez niebezpiecze艅stwa upadku lub podczas wchodzenia do windy. Nie potrafi膮 jednak racjonalnie wyja艣ni膰 przyczyny ich niepokoju i paniki. Psycholodzy twierdz膮, 偶e cz臋sto s膮 sk艂onni do samobójstw, a samobójstwo cz臋sto wybierane jest w taki sposób, jak skok z wysoko艣ci.

Nie ma zgody ekspertów co do przyczyn pojawienia si臋 l臋ku. Wielu psychologów uwa偶a, 偶e 鈥嬧媋krofobia jest przero艣ni臋t膮 reakcj膮 samoobrony, która rozwin臋艂a si臋 w wyniku ludzkiej ewolucji.Inni eksperci uwa偶aj膮, 偶e panika strachu przed wzrostem mo偶e by膰 spowodowana negatywnym do艣wiadczeniem bycia na wysoko艣ci (spadaj膮c z drzewa, schodów itp.) Lub somatycznej patologii (na przyk艂ad zaburze艅 w funkcjonowaniu aparatu przedsionkowego).

Atakowi akrofobii towarzysz膮 takie objawy o ró偶nym nasileniu:

  • strach paniki zbli偶aj膮cy si臋 do kraw臋dzi balkonu, klifu lub innego wysokiego przedmiotu (w ci臋偶kich przypadkach mo偶e to wynika膰 nawet z jednej my艣li o wysoko艣ci lub kontemplacji wysokich obiektów);
  • utrata kontroli nad ich zachowaniem (pacjent nie chce i艣膰, siada na pod艂odze, zakrywa g艂ow臋 lub twarz d艂o艅mi, nie kontaktuje si臋 z innymi i chce pomaga膰 ludziom itd.);
  • objawy ataku paniki: zawroty g艂owy, nadmierne pocenie si臋, duszno艣膰, przyspieszone bicie serca, dr偶enie ko艅czyn, nudno艣ci itp.

Aby poradzi膰 sobie z przezwyci臋偶aniem akrofobii, sam jest mo偶liwe tylko z 艂agodnym stopniu tego zaburzenia psychicznego. W ci臋偶szych przypadkach mo偶liwe jest przezwyci臋偶enie fobii tylko z pomoc膮 psychologa lub psychoterapeuty.

Leczenie farmakologiczne z powodu akrofobii jest nieskuteczne i pozwala jedynie na krótkotrwa艂e znikni臋cie l臋ku przed wysoko艣ci膮 (na przyk艂adje艣li dana osoba musi wykona膰 lot samolotem). Mo偶liwe jest ca艂kowite leczenie tej choroby wy艂膮cznie za pomoc膮 ró偶nych metod psychoterapeutycznych: terapii poznawczo-behawioralnej, hipnoterapii, niezale偶nych szkole艅 itp.

Fobia 鈩5 - l臋k przed lotem lub aerofobi膮

W wi臋kszo艣ci przypadków aerofobia jest podatna na korekt臋.

Aerofobia jest wyra藕nym patologicznym niepokojem spowodowanym konieczno艣ci膮 wykonywania lotów na pok艂adzie samolotu. W tym samym czasie cz艂owiek do艣wiadcza strachu przekraczaj膮cego konwencjonalne granice naturalnego podniecenia przed lotem i nie mo偶e kontrolowa膰, logicznie ocenia膰 i odpowiednio odnosi膰 si臋 do tego, co si臋 dzieje. Aerofob nie tylko nie mo偶e podró偶owa膰 samolotem, ale tak偶e unika podej艣cia do samego samolotu lub pasa startowego. U takich pacjentów nawet same my艣li o zbli偶aj膮cym si臋 locie mog膮 powodowa膰 objawy somatyczne i emocjonalne przejawy patologicznego l臋ku.

Aerofobi臋 obserwuje si臋 jako osobn膮 fobi臋 lub 艂膮czy si臋 z klaustrofobi膮. G艂ówne objawy paniki strachu przed wzrostem s膮 nast臋puj膮ce objawy:

  • nerwowo艣膰 na kilka dni przed planowanym lotem;
  • pe艂na odmowa podró偶y lotniczych;
  • duszno艣膰, przyspieszone bicie serca, sztywno艣膰 mi臋艣ni, nadmierne pocenie si臋, nudno艣ci, dyskomfort w 偶o艂膮dku, potrzeba alkoholu jako 艣rodka uspokajaj膮cego, prezentacja scen katastrofy samolotu podczas lotu lub obsesyjne poszukiwanie informacji o katastrofach lotniczych w mediach.

W leczeniu aerofobii stosowane s膮 techniki opanowania umiej臋tno艣ci relaksacji i kontroli stanu psycho-emocjonalnego w ramach przygotowa艅 do lotu. Nast臋pnie pacjent musi kilkakrotnie podda膰 si臋 du偶ej liczbie wzlotów i upadków pod nadzorem psychologa (obecnie mo偶na w tym celu wykorzysta膰 technologie komputerowe), szkol膮c swoje umiej臋tno艣ci relaksacyjne podczas lotów. W niektórych przypadkach stosuje si臋 hipnoterapi臋 w leczeniu aerofobii.


Fobia numer 6 - l臋k przed zmar艂ymi lub nekrofobi膮

Necrophobia to kompleksowa, niekontrolowana kontrola i wyja艣nienie strachu paniki na widok rzeczywistej lub przedstawionej osoby zmar艂ej lub atrybutów akcesoriów pogrzebowych. W niektórych przypadkach ta fobia 艂膮czy si臋 z tanatofobi膮 - l臋kiem przed w艂asn膮 艣mierci膮.

Przyczyny rozwoju nekrofobii mog膮 by膰 liczne. Zwykle choroba zaczyna przejawia膰 si臋 w dzieci艅stwie, po dzieci臋cym pobycie na pogrzebie lub w atmosferze 偶a艂oby, w której króluj膮 艂zy, rozpacz, 偶al i 偶a艂oba. Strach przed 艣mierci膮 mo偶na wywo艂a膰 przez ogl膮danie du偶ej liczby horrorów lub programów telewizyjnych z opowie艣ciami o zombie, chodz膮cym trupem itd. Czasami predyspozycje dziedziczne, zaburzenia w funkcjonowaniu uk艂adu nerwowego lub obecno艣膰 takich cech osobowych jak wra偶liwo艣膰 i widoczno艣膰 mog膮 powodowa膰 nekrofobi臋. .

Pacjent z takim zaburzeniem psychicznym unika odwiedzania cmentarzy, ceremonii pogrzebowych, nie ogl膮da kryminalnych kronik lub filmów ze scenami morderstw lub 艣mierci, poniewa偶 nawet sama my艣l o zmar艂ym powoduje, 偶e jest przera偶ony. Konwencjonalnie, nasilenie nekrofobii dzieli si臋 na trzy stopnie nasilenia:

  • 艂atwy stopie艅 - osoba unika sytuacji przera偶aj膮cych;
  • umiarkowany stopie艅 - osoba ogranicza zakres swojej dzia艂alno艣ci, aby nie kolidowa膰 ze zmar艂ymi (wybiera zawód, który nie przewiduje mo偶liwej kolizji ze 艣mierci膮, nie ogl膮da programów telewizyjnych lub filmów, w których mo偶liwe jest demonstrowanie zw艂ok itp.p.);
  • ci臋偶ki stopie艅 - osoba ca艂kowicie unika ró偶nych sytuacji, które sugeruj膮 blisko艣膰 zmar艂ego, a podczas kontaktu ze zmar艂ym, oprócz objawów psychicznych pojawiaj膮 si臋 fizyczne objawy ataku paniki: zawroty g艂owy, blado艣膰, silne os艂abienie, nadmierne pocenie si臋, dr偶enie ko艅czyn, szybki puls, duszno艣膰, nudno艣ci lub wymioty.

Taktyka leczenia nekrofobii zale偶y od nasilenia zaburze艅 psychicznych. Ró偶ne metody psychoterapii, hipnoterapii i leczenia mog膮 by膰 stosowane w celu poprawy stanu pacjenta.

Fobia numer 7 - strach przed ciemno艣ci膮 lub niktofobiya

Nyktofobiya - jest to jeden z najcz臋stszych fobii, któremu towarzyszy poczucie strachu i irracjonalna panika przed zmrokiem i mo偶na go zaobserwowa膰 zarówno u dzieci, jak iu doros艂ych. Wed艂ug niektórych bada艅 statystycznych strach przed ciemno艣ci膮 odczuwa 8 na 10 dzieci w wieku od 2 do 10 lat. W wi臋kszo艣ci z nich, wraz z dorastaniem, l臋k przed ciemno艣ci膮 znika, ale w niektórych (oko艂o 10%) nawroty nyctofobii utrzymuj膮 si臋 i pogarszaj膮 z biegiem lat i staj膮 si臋 cz臋stsze.

Przyczyny strachu przed ciemno艣ci膮 w dzieci艅stwie le偶膮 w pod艣wiadomo艣ci, a ich manifestacja w postaci fobii nie wymaga 偶adnych czynników prowokuj膮cych. Je艣li l臋k nie zniknie ca艂kowicie w dzieci艅stwie, mo偶e objawi膰 si臋 w ka偶dym wieku. Najcz臋艣ciej niktofobija objawia si臋 po raz pierwszy we wczesnym dzieci艅stwie - dziecko do艣wiadcza silnego, czasem fikcyjnego l臋ku, przebywaj膮c w ciemnym pokoju iz czasem zapomina o tej sytuacji, ale strach przed ciemno艣ci膮 pozostaje z nim na ca艂e 偶ycie.

Ju偶 jako doros艂y, b臋d膮c w ciemnym pokoju, osoba do艣wiadcza silnego i przyt艂aczaj膮cego strachu, który przeradza si臋 w horror lub ko艅czy si臋 atakiem paniki. Jego wyobra藕nia zaczyna aktywnie "rysowa膰" zdj臋cia przera偶aj膮cymi fabu艂ami, a niktofob zaczyna je "widzie膰", cho膰 w rzeczywisto艣ci ich nie ma.

Przy niekorzystnym przebiegu takiej fobii, te przera偶aj膮ce obrazy s膮 tak utrwalone w umy艣le pacjenta, 偶e 鈥嬧媧aczynaj膮 dominowa膰 nad rzeczywisto艣ci膮 i przechodz膮 w kategori臋 trwa艂ych i cz臋sto powtarzanych wizualnych pseudo halucynacji. Stanowi temu towarzyszy brak krytyki jego stanu, a pacjent nie w膮tpi w ich rzeczywisto艣膰.Te mimowolne przera偶aj膮ce obrazy wskazuj膮 na wyst臋powanie zmian w sferze wolicjonalnej, a ich konsolidacja prowadzi do pojawienia si臋 destrukcyjnych dzia艂a艅: wzywa do pomocy w dotarciu do 藕ród艂a 艣wiat艂a, lotu bez wzgl臋du na to gdzie, itp.

Czasami niktofobiya w po艂膮czeniu z tanatofobiya. Wielu pacjentów boi si臋 zasn膮膰 w pokoju, w którym nie ma ludzi, i szuka "wyimaginowanego rozmówcy" w postaci stale dzia艂aj膮cej telewizji. W ci臋偶kich przypadkach napady strachu przed ciemno艣ci膮 mog膮 prowadzi膰 do nag艂ych skoków ci艣nienia krwi, utraty g艂osu lub j膮kania. Wed艂ug naukowców, niktofobiya jest sta艂ym czynnikiem stresu, który powoduje przedwczesne starzenie si臋 i cz臋sto powoduje przedwczesn膮 艣mier膰 z udarów mózgu lub ataków serca.

W wi臋kszo艣ci przypadków dzieci臋cy strach przed ciemno艣ci膮 znika sam, a dana osoba ma tylko s艂abe wspomnienia o do艣wiadczonych l臋kach. Mo偶liwo艣膰 samodzielnego uwolnienia si臋 od nobodyofobii ju偶 w wieku doros艂ym nie jest mo偶liwa we wszystkich przypadkach, a takie wyniki mo偶na osi膮gn膮膰 tylko wtedy, gdy istnieje silny charakter i si艂a woli. Dlatego samo-uzdrowienie nie zawsze jest mo偶liwe, a dana osoba musi skorzysta膰 z pomocy psychologów lub psychoterapeutów.

Eksperci ostrzegaj膮: brak terminowego i odpowiedniego leczenia intensywnych i cz臋sto wyst臋puj膮cych epizodów niktofobiya mo偶e prowadzi膰 do ci臋偶kiej choroby psychicznej i powik艂a艅 w postaci zawa艂u mi臋艣nia sercowego i udaru. Do leczenia tej fobii mo偶na stosowa膰 leki, ró偶ne techniki psychoterapeutyczne, hipnoterapi臋, techniki relaksacyjne i auto-trening.


Fobia 鈩8 - strach przed w臋偶ami lub ophidiophobia

Ophidiophobia to przyt艂aczaj膮cy i silny strach przed w臋偶ami, który powoduje rozwój ataku paniki. W przeciwie艅stwie do wielu ludzi, którzy do艣wiadczaj膮 zwyczajnego wrogiego lub l臋kliwego podej艣cia do w臋偶y i 鈥嬧媢nikaj膮 bezpo艣redniego kontaktu z nimi, osoba cierpi膮ca na opidiofobi臋 nie mo偶e poradzi膰 sobie z jego reakcjami, nawet gdy rozwa偶a w臋偶e lub przedmioty, które przypominaj膮 te gady. Czasami ophidiophobia wyst臋puje równolegle ze strachem innych gadów - herpetofobii.

Strach przed w臋偶ami zrodzi艂 si臋 w cz艂owieku nawet wtedy, gdy ludzie 偶yli w pobli偶u tych gadów na wolno艣ci i cz臋sto cierpieli z powodu uk膮sze艅 ich jadowitych przedstawicieli.Psychologowie przedstawili kilka teorii na temat przyczyn rozwoju tego irracjonalnego strachu:

  • pochodzenie historyczne;
  • dziedziczno艣膰;
  • maj膮c negatywny kontakt z w臋偶ami w przesz艂o艣ci;
  • indywidualna podejrzliwo艣膰, wra偶liwo艣膰 i podatno艣膰 na wp艂ywy.

W ci臋偶kich przypadkach ta choroba psychiczna mo偶e prowadzi膰 do obsesyjnych stanów irracjonalnych. Na przyk艂ad pacjent b臋dzie nieustannie ba艂 si臋 penetracji w臋偶y do swojego domu. B臋dzie stale eksplorowa艂 艣ciany domu, zamykaj膮c ka偶d膮 szczelin臋 maniakalnymi skrupu艂ami. Czasami fobia osi膮ga tak膮 granic臋, 偶e osoba cierpi膮ca na ni膮 uwa偶a, 偶e 鈥嬧媤臋偶e ju偶 偶yj膮 i rozmna偶aj膮 si臋 w jego mieszkaniu. Taki pacjent b臋dzie stale kontrolowa艂 terytorium swojego mieszkania i, w oczekiwaniu na atak w臋偶a, b臋dzie w ci膮g艂ej gotowo艣ci.

W leczeniu opiddiofobii mo偶na zastosowa膰 ró偶ne techniki neurolingwistyczne i techniki hipnoterapii. W trakcie terapii niezwykle wa偶ne jest, aby pacjent by艂 wspierany przez krewnych i bliskich ludzi - takie zintegrowane podej艣cie pomo偶e pozby膰 si臋 tej obsesyjnej fobii na zawsze.

Fobia 鈩9 - strach przed wyst膮pieniami publicznymi lub glossophobia

Glossophobia - jest to jeden z najcz臋stszych fobii, któremu towarzyszy pojawienie si臋 l臋ku panicznego, który pojawia si臋, kiedy przemawia si臋 przed du偶膮 liczb膮 osób lub podczas zdawania egzaminu ustnego lub podczas rozmowy kwalifikacyjnej. Wed艂ug statystyk ten l臋k obserwuje si臋 u prawie 96% ludzi.

Emocje przed publiczn膮 mow膮 s膮 nieod艂膮czne od prawie wszystkich ludzi, ale umiarkowany poziom l臋ku pozwala osobie, która nie cierpi na glossophobia, na mobilizacj臋 swojej si艂y - staje si臋 bardziej skupiony, uwa偶ny i energiczny. W wyniku tej koncentracji jego wyst臋p jest normalny i udany. Kiedy do艣wiadcza si臋 glossophobia, niepokój i niepokój prowadz膮 do pojawienia si臋 nie tylko objawy strachu, ale tak偶e objawy cia艂a pojawiaj膮ce si臋 podczas ataku paniki:

  • dr偶enie ko艅czyn;
  • napi臋cie mi臋艣ni;
  • zmiany w mimice i gestach;
  • odczucia ci艣nienia w klatce piersiowej;
  • zawroty g艂owy i ból g艂owy (w ci臋偶kich przypadkach, nawet omdlenia);
  • nadmierne pocenie;
  • zwi臋kszone t臋tno;
  • sucho艣膰 w ustach;
  • dr偶enie g艂osu (a偶 do ca艂kowitej utraty zdolno艣ci mówienia);
  • mimowolne oddawanie moczu.

Nasilenie tych objawów glossophobia jest bardzo zmienne i mo偶e zale偶e膰 nie tylko od cech charakteru osoby, ale tak偶e od jego nastroju, stopnia zm臋czenia i stanu funkcjonalnego organizmu w czasie publicznego pojawienia si臋. W ci臋偶kich przypadkach taka fobia mo偶e prowadzi膰 do rozwoju manii, z艂ych nawyków i fobii spo艂ecznej: obni偶enia samooceny, pragnienia prowadzenia samotnego trybu 偶ycia, odrzucenia presti偶owej pracy, obni偶enia poziomu 偶ycia.

Przyczyny rozwoju glossophobia mog膮 by膰 zarówno czynniki dziedziczne i spo艂eczne. Wed艂ug ekspertów najcz臋stsz膮 przyczyn膮 strachu przed wyst膮pieniami publicznymi s膮 tylko czynniki spo艂eczne:

  • nadmiernie surowe wychowanie;
  • niew艂a艣ciwe wychowanie: nadmierna kara, zastraszanie, zakazy w dzieci艅stwie;
  • maj膮c negatywne do艣wiadczenia podczas wykonywania w dzieci艅stwie;
  • nadmierna podatno艣膰 na krytyk臋;
  • niska samoocena i negatywne nastawienie do w艂asnego "ja";
  • nadmierne d膮偶enie do doskona艂o艣ci.

Zwykle, w leczeniu glossophobia, eksperci zalecaj膮 pozbycie si臋 negatywnych do艣wiadcze艅 komunikowania si臋 z lud藕mi i zdobywania pozytywnego do艣wiadczenia.Aby to osi膮gn膮膰, dana osoba musi odby膰 indywidualny kurs psycho-szkoleniowy i niezale偶nie rozwija膰 pozytywne do艣wiadczenie komunikowania si臋 z lud藕mi. Z regu艂y leczenie takiego strachu jest zawsze z艂o偶one. Obejmuje zarówno eliminacj臋 przyczyn fobii, jak i ró偶nych metod psychoterapeutycznych:

  • 膰wiczenia oddechowe;
  • masa偶 terapii mowy;
  • praca grupowa z logoped膮, j臋zykoznawc膮, psychologiem i oratorem;
  • trening autogeniczny;
  • afirmacje;
  • farmakoterapia (艣rodki uspokajaj膮ce, antydepresyjne).

Fobia 鈩10 - strach przed psami lub kinofobiya

Fobia filmowa jest zaburzeniem psychicznym, któremu towarzyszy pojawienie si臋 irracjonalnego strachu przed psem. Wed艂ug statystyk, takie zaburzenia psychiczne s膮 do艣膰 powszechne na ca艂ym 艣wiecie i obserwuje si臋 je u oko艂o 3% populacji. Psycholodzy i psychiatrzy identyfikuj膮 ró偶ne odmiany tej fobii:

  • rabiefobia - l臋k przed zaka偶eniem w艣cieklizn膮;
  • Adoptofobia - strach przed ugryzieniem psa.

Fobia filmowa mo偶e by膰:

  • prawda - nie towarzyszy wyra藕na agresja wobec psów i powoduje napady histeryczne tylko w ci臋偶kich przypadkach;
  • pseudofobia jest na艣ladowaniem kina-fobii i jest zwykle obserwowana u utajonych sadystów, którzy usi艂uj膮 usprawiedliwi膰 swoje sadystyczne sk艂onno艣ci wobec psów.

W wi臋kszo艣ci przypadków prawdziwa kinofobiya rozwija si臋 w dzieci艅stwie lub w wieku dojrzewania, a przy braku specyficznego leczenia mo偶e utrzymywa膰 si臋 przez ca艂e 偶ycie. W przeciwie艅stwie do innych fobii, strach przed psami rozwija si臋 pod wp艂ywem rzeczywistych obiektywnych przyczyn. Tworzenie si臋 fobii cz臋sto wyst臋puje nie z powodu negatywnych do艣wiadcze艅 z psami (na przyk艂ad po uk膮szeniach), ale z powodu tak zwanej "tradycji rodzinnej" - to znaczy, 偶e dziecko przyjmuje strach przed psami od rodziców.

Rozwój fobii kinowej mo偶e by膰 wspierany przez takie osobliwo艣ci postaci, jak poczucie ni偶szo艣ci i innych kompleksów ni偶szo艣ci. Cz臋sto kinofobiya rozwija si臋 z powodu patologii psychicznych: schizofrenii, przewlek艂ego stresu, pewnych stanów neurotycznych i depresji.

Fobia filmowa mo偶e by膰 wyra偶ana przez pojawienie si臋 szeregu objawów, z których g艂ówne s膮 uczucia wewn臋trznego niepokoju i intensywnego l臋ku.Uzupe艂niaj膮 je zaburzenia snu i dyskomfort cia艂a, objawiaj膮cy si臋 atakiem paniki (palpitacje serca, dr偶enie, pocenie si臋 itp.). Nasilenie objawów fobii mo偶e by膰 ró偶ne, aw powa偶nych przypadkach strach przed psami mo偶e prowadzi膰 do rozwoju paranoidalnych z艂udze艅, które mog膮 stanowi膰 zagro偶enie nie tylko dla samego pacjenta, ale tak偶e dla innych. Dlatego, gdy pojawiaj膮 si臋 oznaki fobii filmowej, zaleca si臋 poddanie specjalistycznemu leczeniu tego zaburzenia psychicznego.

Z regu艂y strach przed psami mo偶na leczy膰 odpowiednio dobranym lekarstwem i psychoterapi膮. Po okresie leczenia, który zwykle trwa oko艂o 6-12 miesi臋cy, pacjent przestaje odczuwa膰 panik臋 na widok psów, a on pozostaje tylko pewn膮 czujno艣ci膮 wobec nieznanych mu zwierz膮t.

Je艣li zauwa偶ysz podobne objawy u siebie lub swoich bliskich, ale jeste艣 w stanie poradzi膰 sobie ze swoim l臋kiem, nie oznacza to, 偶e jeste艣 chory. Tylko je艣li ekspresja fobii wykracza poza norm臋, nale偶y skonsultowa膰 si臋 ze specjalist膮, a on pomo偶e ustali膰 rodzaj choroby i wyleczy膰 fobi臋 na zawsze.

Obejrzyj wideo: Top 10 Naj. 10 wyniszczaj膮cych fobii!

Zostaw Sw贸j Komentarz